توسط مدیر سایتنزدیک به یک دهه پس از یکی از بحرانهای تعیینکننده ارزهای دیجیتال، اترهای مطالبهنشده از هک سال ۲۰۱۶ دَئو (The DAO) برای حمایت از امنیت اتریوم مورد استفاده مجدد قرار میگیرند. این اقدام، پروژهای را که فروپاشی آن زمانی بقای شبکه را تهدید میکرد، احیا میکند.
حامیان این پروژه میگویند این بار هدف آزمایش نیست، بلکه تقویت دفاعیات اتریوم با استفاده از منابعی است که از رویدادی که آسیبپذیریهای آن را آشکار کرد، باقی مانده است.
راهاندازی صندوق امنیتی
این هفته، گریف گرین، توسعهدهنده اتریوم و عضو قدیمی جامعه، اعلام کرد که صدها میلیون دلار اتر که پس از هک دَئو مطالبه نشده بود، به یک ابتکار جدید تامین مالی متمرکز بر امنیت اختصاص خواهد یافت.
گرین در پادکست «آنچینِد» (Unchained) اظهار داشت که مقادیر زیادی اتر در قراردادهایی به دام افتاده است که برای جبران خسارت قربانیان سوءاستفاده ایجاد شده بودند، اما آنها هرگز این اترها را مطالبه نکردند.
وی افزود که این پول اکنون برای تولید درآمد سهامگذاری و تامین مالی کارهای امنیتی در سراسر اکوسیستم اتریوم استفاده خواهد شد.
پیشینه دَئو و هک
در اوایل سال ۲۰۱۶، دَئو به عنوان یک سرمایهگذاری جمعی غیرمتمرکز راهاندازی شد که به دارندگان توکن اجازه میداد تا در مورد تخصیص سرمایه تصمیمگیری مشترک داشته باشند. این پروژه بیش از ۱۵۰ میلیون دلار اتر جمعآوری کرد که در آن زمان بزرگترین پروژه تامین مالی جمعی بود.
در ژوئن ۲۰۱۶، یک مهاجم با استفاده از یک آسیبپذیری در قراردادهای هوشمند آن، به نام آسیبپذیری «ورود مجدد» (reentrancy)، حدود ۳.۶ میلیون اتر را به یک قرارداد دوم منتقل کرد.
این هک باعث یک بحران وجودی در اتریوم و یک انشعاب سختافزاری بحثبرانگیز شد که بیشتر پولهای دزدیدهشده را به سرمایهگذاران بازگرداند.
این تصمیم جامعه را به دو بخش تقسیم کرد و دو بلاکچین ایجاد کرد: اتریوم و اتریوم کلاسیک.
اگرچه این انشعاب بیشتر وجوه را بازیابی کرد، اما روند بازیابی بیعیب و نقص نبود. گرین گفت حدود ۶ میلیون دلار برای رسیدگی به موارد پیچیده مربوط به سرمایهگذارانی که نتوانستند اتر خود را از طریق مکانیسمهای استاندارد مطالبه کنند، کنار گذاشته شد.
او به یک کیف پول چندامضایی پیوست که برای مدیریت این موارد ایجاد شده بود. با گذشت زمان، بیش از ۸۰ درصد از این موجودی مطالبه شد، اما بقیه، که اکنون با قیمتهای فعلی حدود ۲۰۰ میلیون دلار ارزش دارد، دستنخورده باقی ماند.
طرحهای آتی
به گفته گرین، این وجوه مطالبهنشده، اساس آنچه که «صندوق امنیتی دَئو» نامیده میشود را تشکیل میدهد. این طرح شامل حدود ۷۰,۵۰۰ اتر است که در یک قرارداد برداشت «اکسترا بالانس» (ExtraBalance) نگهداری میشود، به همراه حدود ۴,۶۰۰ اتر و توکنهای دَئو از چندامضای متولی اصلی.
این سرمایه سهامگذاری خواهد شد و بازده آن به سمت تامین مالی تلاشهای امنیتی هدایت میشود، نه اینکه به عنوان یک پرداخت یکباره توزیع شود. این ابتکار در کنار بنیاد اتریوم هماهنگ میشود و با تلاش گستردهتر آن برای «امنیت تریلیون دلاری» همسو است.
گرین گفت که این صندوق با استفاده از روشهای تخصیص غیرمتمرکز و نه کمکهای بلاواسطه، فعالیت خواهد کرد. مکانیسمهای پیشنهادی شامل تامین مالی درجه دوم، تامین مالی عمومی گذشتهنگر، رایگیری مبتنی بر انتخاب رتبهبندیشده و سایر مدلهای توزیع به سبک دَئو است.
نظارت بر این صندوق شامل چهرههای شناختهشدهای از جامعه امنیتی اتریوم، از جمله ویتالیک بوترین، تیلور موناهان، همبنیانگذار متامسک، جوردی بایلینا و اعضای گروه پاسخگویی SEAL 911 خواهد بود.
انتظار میرود گیوت (Giveth)، یک پلتفرم تامین مالی کالاهای عمومی که توسط گرین همبنیانگذاری شده است، نیز در مدیریت تخصیصها نقش داشته باشد.
اهمیت امنیت اتریوم
این اقدام در حالی صورت میگیرد که امنیت اتریوم به یک نگرانی اصلی برای توسعهدهندگان و موسسات تبدیل شده است.
خود هک دَئو به ظهور صنعت حسابرسی قراردادهای هوشمند مدرن کمک کرد که قبل از سال ۲۰۱۶ تقریباً وجود نداشت.
اتریوم به ستون فقرات امور مالی غیرمتمرکز، توکنهای غیرقابل تعویض (NFT) و داراییهای توکنیزه تبدیل شده است که میلیاردها دلار به طور منظم توسط قراردادهای هوشمند ایمن میشوند.
احیای نام دَئو همچنین نشاندهنده این است که حاکمیت غیرمتمرکز از روزهای اولیه خود چقدر تکامل یافته است.
تا سال ۲۰۲۵، سازمانهای غیرمتمرکز به طور جمعی بیش از ۲۴ میلیارد دلار دارایی خزانه را مدیریت میکردند و پروتکلهای اصلی مانند یونیسواپ، آربیتروم و آپتیمیسم بر موجودیهای چند میلیارد دلاری نظارت داشتند.
