توسط مدیر سایتسال ۲۰۲۶ نقطه عطفی اساسی در تعامل انسان با هوش مصنوعی خواهد بود، این موضوع را توماس میفیلد، مدیر اجرایی بنیاد کاردانو، اعلام کرد.
آینده اعتماد دیجیتال
میفیلد در مورد فاز بعدی اعتماد دیجیتال گفت که به زودی به عوامل هوش مصنوعی اختیار داده خواهد شد تا به نمایندگی از افراد عمل کنند و از کمکهای منفعلانه به نقشهای تصمیمگیری فعال منتقل شوند.
میفیلد که رهبری راهحلهای هویت و اعتماد غیرمتمرکز در این بنیاد بر عهده دارد، گفت: «در سال ۲۰۲۶، من انتظار دارم که یک تغییر قابل توجه رخ دهد، جایی که به هوش مصنوعی عاملی اختیار داده میشود تا به نمایندگی از افراد تصمیمات فعالی بگیرد.»
او استدلال میکند که عوامل هوش مصنوعی که به درستی طراحی شدهاند، میتوانند در امنیت و مقاومت در برابر کلاهبرداری از فرآیندهای تحت رهبری انسان پیشی بگیرند، به ویژه زمانی که با چارچوبهای هویت غیرمتمرکز ترکیب شوند.
نقش دولتها در هویت دیجیتال
برخلاف انتظارات مبنی بر تسلط شرکتهای بزرگ فناوری بر هویت دیجیتال، میفیلد معتقد است که دولتها سریعتر عمل خواهند کرد. او پیشبینی میکند که طرحهای شناسایی ملی به اولین پذیرندگان در مقیاس بزرگ فناوری هویت غیرمتمرکز (DID) تبدیل خواهند شد که ناشی از نیاز به خدمات عمومی امن و قابل همکاری است.
انتظار میرود این سیستمهای هویتی تحت حمایت دولت با چارچوبهای هویت شرکتی ادغام شوند و در نهایت به زنجیرههای تأمین گسترش یابند.
میفیلد این همگرایی را زمینهساز زیرساختهای دیجیتال قابل اعتماد در سراسر بخشها، از خدمات عمومی گرفته تا عملیات سازمانی میداند.
مقررات اتحادیه اروپا و تغییرات سازمانی
مقررات جدید اتحادیه اروپا در سال ۲۰۲۶ به عنوان یک کاتالیزور اصلی عمل خواهد کرد و شرکتها را به تجدیدنظر در نحوه مدیریت هویت و دادهها سوق میدهد.
میفیلد انتظار دارد که تقاضا برای دادههای قابل تأیید با گسترش الزامات انطباق در سراسر زنجیرههای تأمین، به ویژه از طریق مکانیسمهایی مانند گذرنامههای محصول دیجیتال (DPPs)، افزایش یابد.
برای پاسخگویی به این تقاضاها، ارائهدهندگان راهحل باید از انتساب امن در حوزههای مختلف پشتیبانی کنند و اطمینان حاصل کنند که هویت و دادهها را میتوان در چندین اکوسیستم تأیید کرد.
چالشهای پیش رو
میفیلد گفت که چالش، ایجاد تعادل بین قابلیت همکاری و سهولت استفاده با حریم خصوصی، کنترلهای خودحاکمیتی و امنیت بلندمدت است – به ویژه زمانی که صحبت از دادههای حساس مشتری، مالکیت معنوی و اسرار تجاری میشود.
میفیلد DPPها را به عنوان یک پادزهر بالقوه برای مدلهای دادهای سنگین نظارتی توصیف کرد. یک رویکرد خودحاکمیتی به شرکتکنندگان در یک زنجیره ارزش اجازه میدهد تا اطلاعات را به طور انتخابی فاش کنند، با استفاده از ذخیرهسازی خارج از زنجیره برای دادههای خصوصی و سوابق درون زنجیرهای برای دادههای عمومی قابل تأیید.
او همچنین خواستار اقدامات حفاظتی نظارتی برای جلوگیری از ذخیره و فروش مجدد دادههای شخصی یا تجاری توسط تأییدکنندگان داده شد و نسبت به رویههای غنیسازی که حریم خصوصی را تضعیف میکنند، هشدار داد.
چشمانداز کاردانو
این دیدگاهها در حالی مطرح میشود که کاردانو، دهمین شبکه بزرگ ارزهای دیجیتال با ارزش بازار حدود ۲۵ میلیارد دلار، در حال گسترش حضور خود در دنیای واقعی است.
بنیاد کاردانو اخیراً همکاریهایی را با باشگاه بارسلونا، Veritree و Petrobras آغاز کرده است که نشاندهنده ورود آن به موارد استفاده سازمانی، پایداری و دولتی است.
سال ۲۰۲۵ سالی تاریخی برای کاردانو بود. کاردانو انتقال خود به حاکمیت کاملاً غیرمتمرکز را تکمیل کرد، به طوری که اکنون جامعه پروتکل را از طریق رأیگیریهای زنده، یک قانون اساسی تصویبشده و یک خزانه عملیاتی هدایت میکند. ما مشتاقانه منتظر ساختن با هم در سال ۲۰۲۶ هستیم.
به طور کلی، چشمانداز میفیلد نشان میدهد که سال ۲۰۲۶ میتواند یک نقطه عطف باشد – جایی که اختیار هوش مصنوعی، هویت غیرمتمرکز و زیرساختهای اولویتدار حریم خصوصی همگرا میشوند تا اعتماد دیجیتال را در مقیاس وسیع بازسازی کنند.
