توسط مدیر سایت### ژوپیتر و هلیوم، بحثی دشوار اما اجتنابناپذیر در حوزه رمزارزها را رقم زدند: بازخرید توکنها اغلب روی کاغذ مؤثر به نظر میرسند، اما زمانی که پویایی عرضه بر تقاضا غلبه میکند، شکست میخورند.
در هفتههای اخیر، هر دو پروژه پس از صرف دهها میلیون دلار بدون تأثیر قابل مشاهده بر قیمت توکنها، برنامههای بازخرید خود را مورد ارزیابی مجدد قرار دادهاند که این امر، یک مشکل ساختاری گستردهتر را در سراسر امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) آشکار میکند.
توقف بازخرید توکنهای HNT توسط هلیوم
هلیوم در اوایل ژانویه تأیید کرد که بازخرید توکنهای HNT را که از درآمد هلیوم موبایل تأمین میشد، متوقف کرده است، با وجود اینکه تنها در اکتبر ۲۰۲۵، ۳.۴ میلیون دلار درآمد داشته است.
امیر حلیم، بنیانگذار و مدیرعامل هلیوم، گفت که بازار واکنش چندانی به خریدهای آزاد نشان نداد، و این امر باعث شد تیم سرمایه را به سمت رشد مشترکین، توسعه سختافزار و افزایش استفاده از بارگیری حاملها هدایت کند.
هلیوم در اواخر سال ۲۰۲۵ به بازخرید خودکار روزانه روی آورده بود و توکنهای خریداری شده با درآمد حاصل از اشتراکهای تلفن همراه و استفاده از دادههای شبکه را سوزانده بود.
این برنامه پس از سوزاندنهای قبلی که از خزانه تأمین میشد، طراحی شده بود تا فعالیتهای تجاری واقعی را به کاهش عرضه توکن مرتبط کند. در حالی که سوزاندن اعتبارات داده از استفاده از شبکه همچنان ادامه دارد، بازخرید مرتبط با درآمد تلفن همراه اکنون متوقف شده است.
ژوپیتر و چالشهای مشابه
ژوپیتر با یک ارزیابی مشابه روبرو است، زیرا این جمعکننده صرافی غیرمتمرکز (DEX) مبتنی بر سولانا، در سال ۲۰۲۵ بیش از ۷۰ میلیون دلار برای بازخرید JUP هزینه کرد که از حدود نیمی از درآمد کارمزد پروتکل تأمین شد.
با معامله JUP در حدود ۰.۲۱ دلار، که تقریباً ۹۰٪ از اوج خود در اوایل سال ۲۰۲۴ کاهش یافته است، سیونگ، بنیانگذار ژوپیتر، به طور علنی از جامعه پرسید که آیا باید بازخریدها متوقف شوند یا خیر.
نکته مشترک، عرضه است، زیرا عرضه در گردش ژوپیتر به شدت افزایش یافته است که ناشی از ایردراپها، پاداشهای سهامگذاری و آزادسازیهای برنامهریزی شده است.
تقریباً ۷۰۰ میلیون JUP تنها تا ژانویه ۲۰۲۵ وارد گردش شد، در حالی که پاداشهای مداوم ASR تورم مداوم را اضافه کرد و بازخریدها تنها بخشی از این انتشار را جذب کردند.
همانطور که منتقدان در سراسر سولانا DeFi اشاره کردهاند، خرید توکنها در بازار آزاد زمانی که عرضه جدید به طور مداوم از آنچه حذف میشود بیشتر باشد، تأثیر کمی دارد. در آن محیط، بازخریدها به جای جذب ارزش بلندمدت، به نقدینگی خروج تبدیل میشوند.
انتقاد از “نقاشی نمودار”
این پویایی، انتقاد گستردهتری را از آنچه برخی آن را “نقاشی نمودار” توصیف میکنند، دامن زده است. بازخریدها میتوانند حمایت کوتاهمدت یا حرکت روایی ایجاد کنند، اما بدون تقاضای ساختاری، در حفظ آن با مشکل مواجه میشوند.
چندین فعال بازار استدلال میکنند که بازخریدها تنها زمانی مؤثر هستند که با دلایلی برای نگهداری توکن همراه باشند، مانند کاربرد اجباری، کاهش انتشار یا مشارکت مستقیم در جریانهای نقدی. در غیر این صورت، معاملهگران به سادگی در فشار خرید قابل پیشبینی میفروشند.
در عین حال، مدافعان بازخریدها خاطرنشان میکنند که آنها ذاتاً معیوب نیستند. در امور مالی سنتی، بازخریدها به معنای بازگرداندن سرمایه اضافی زمانی است که سهام کم ارزشگذاری شده باشد، نه برای جبران رقیقسازی تهاجمی.
با این حال، در رمزارزها، توکنها به ندرت نشاندهنده مالکیت هستند و بازخریدهای آتی اختیاری هستند نه تضمین شده.
استراتژیهای آینده
برای هلیوم، چالش این است که کسبوکار رو به رشد خارج از زنجیره خود را با ارزش درون زنجیرهای هماهنگ کند. این شبکه اکنون از نزدیک به ۶۰۰۰۰۰ مشترک تلفن همراه پشتیبانی میکند و از طریق بارگیری حامل، اعتبارات داده ثابتی را تولید میکند.
استراتژی فعلی تیم، اولویت را به گسترش استفاده واقعی میدهد، با این انتظار که فعالیت بیشتر شبکه در نهایت اقتصاد توکن را تقویت کند. بازخریدها همچنان یک گزینه هستند، اما تنها زمانی که رشد و جریانهای نقدی به طور قابل توجهی از انتشار پیشی بگیرند.
وضعیت ژوپیتر پیچیدهتر است، زیرا این پلتفرم یکی از سودآورترین پلتفرمهای DeFi را اداره میکند، با نقدینگی عمیق، TVL بزرگ و مجموعهای رو به رشد از محصولات، از جمله معاملات آتی، وامدهی و یک کیف پول تلفن همراه. با این حال، JUP تا حد زیادی اختیاری باقی میماند.
تحلیلگران استدلال میکنند که بدون ادغام تنگاتنگتر در عملکردهای اصلی پروتکل، بازخریدها به تنهایی نمیتوانند تورم را جذب یا ارزش را تثبیت کنند.
پیشنهاداتی که در داخل اکوسیستم در گردش هستند، بر کاهش انتشار، مرتبط کردن پاداشها با درآمد و تبدیل JUP به یک دارایی برای کاربران جدی به جای یک توکن حاکمیتی منفعل متمرکز هستند.
